حوزه | هفته دفاع مقدس که میرسد، معمولاً ذهنمان به سالهای دور میرود؛ به سنگرها، خاکریزها، آژیر قرمز و جوانهایی که راهی جبهه شدند و بعضیهایشان دیگر برنگشتند.
اما شاید یکی از مهمترین حرفهایی که باید امروز درباره دفاع مقدس بزنیم، همین باشد: جنگ تمام نشده است.
البته شکل جنگ عوض شده است. روزی دشمن با تانک و هواپیما به میدان آمد و امروز، گاهی با موشک و پهپاد؛ گاهی با تحریم و فشار اقتصادی، گاهی با دروغ و شایعه و گاهی با تلاش برای گرفتن امید از دل مردم.
میدان عوض شده، اما حکایت همان حکایت است؛ حکایت ایستادگی مردمی که نمیخواهند تسلیم شوند.
دفاع مقدس را نباید فقط در قاب عکسها و موزهها نگه داشت. دفاع مقدس یک خاطره نیست که هر سال چند روز به سراغش برویم، از شهدا یاد کنیم و دوباره آن را به گذشته بسپاریم. دفاع مقدس، تجربهای زنده برای فهم امروز و ساختن فرداست.
امروز هم دشمن اگر بتواند اراده یک ملت را بشکند، به هدفش رسیده است. برای همین، جنگ فقط در خط مقدم نیست. گاهی حفظ امید، خودش یک نوع دفاع است. گاهی درست کار کردن، خدمت به مردم، کنار هم ماندن و روایت درست حقیقت، بخشی از همین جهاد است.
جنگهای امروز نشان دادند که ما هنوز در میانه یک رویارویی بزرگ قرار داریم. از دفاع هشتساله تا جنگهای اخیر، دشمن تغییر کرده و ابزارها عوض شدهاند، اما یک چیز همچنان باقی است: ملت ایران باید برای حفظ ایمان، استقلال، عزت و امنیت خود بایستد.
و شاید امروز، معنای «سنگر» برای هرکدام از ما متفاوت باشد.
یکی در میدان خدمت، یکی در میدان علم و کار، یکی در میدان روایت حقیقت و دیگری در خانه، مدرسه، اداره یا بازار خود.
قرار نیست همه ما یک کار انجام دهیم؛ اما قرار هم نیست کسی خیال کند در این حکایت، فقط تماشاگر است.
حکایت همچنان باقی است…
حکایت دفاع از حق.
حکایت ایستادگی در برابر دشمن.
حکایت مردمی که در سختیها هم امیدشان را زمین نمیگذارند.
شهدا فصل پایانی این داستان را ننوشتهاند؛ آنها راه را نشان دادهاند و ادامه این حکایت را به نسلهای بعد سپردهاند.
حالا نوبت ماست که ببینیم در صفحه امروز این حکایت، نام ما با چه نقشی نوشته خواهد شد؟
گروه تأمین محتوای حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها
نظر شما